zmoudřet
/[ˈzmou̯dr̝ɛt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to wisen (to become wise or wiser)
Synonyms & related words
Related words (1)
No etymology recorded for this word.
Forms
- zmoudřetinfinitive
- zmoudřetiinfinitive
- zmoudřenínoun-from-verb
- zmoudřímfirst-person • indicative • singular
- zmoudřímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zmoudřejmefirst-person • imperative • plural
- zmoudřemefirst-person • imperative • plural
- zmoudříšindicative • second-person • singular
- zmoudříteindicative • plural • second-person
- zmoudřejimperative • second-person • singular
- zmoudřiimperative • second-person • singular
- zmoudřejteimperative • plural • second-person
- zmoudřeteimperative • plural • second-person
- zmoudříindicative • singular • third-person
- zmoudřejíindicative • plural • third-person
- zmoudříindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zmoudřevmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zmoudřevšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zmoudřevšepast • plural
- The verb zmoudřet does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:zmoudřet, zmoudřeti
| I | zmoudřím |
| we | zmoudříme |
| you (sg) | zmoudříš |
| you (pl) | zmoudříte |
| he/she/it | zmoudří |
| they | zmoudřejí, zmoudří |
I
zmoudřím
we
zmoudříme
you (sg)
zmoudříš
you (pl)
zmoudříte
he/she/it
zmoudří
they
zmoudřejí, zmoudří
Full conjugation of zmoudřet →