panikařitCzech conjugation
“to panic”/[ˈpanɪkar̝ɪt]/
present
| 1st person singular | panikařím |
|---|---|
| 2nd person singular | panikaříš |
| 3rd person singular | panikaří |
| 1st person plural | panikaříme |
| 2nd person plural | panikaříte |
| 3rd person plural | panikaří |
imperative
| 2nd person singular | panikař |
|---|---|
| 1st person plural | panikařme |
| 2nd person plural | panikařte |
Other forms
- panikařitinfinitive
- panikařitiinfinitive
- panikařenínoun-from-verb
- panikařemasculine · present · singular
- panikařícfeminine · neuter · present · singular
- panikaříceplural · present