narážetCzech conjugation
“to hit, to strike”/[ˈnaraːʒɛt]/
Aspect partner: narazit
present
| 1st person singular | narážím |
|---|---|
| 2nd person singular | narážíš |
| 3rd person singular | naráží |
| 1st person plural | narážíme |
| 2nd person plural | narážíte |
| 3rd person plural | narážejí, naráží |
imperative
| 2nd person singular | narážej |
|---|---|
| 1st person plural | narážejme |
| 2nd person plural | narážejte |
Other forms
- narazitperfective
- narážetinfinitive
- narážetiinfinitive
- naráženínoun-from-verb
- narážejemasculine · present · singular
- narážejícfeminine · neuter · present · singular
- narážejíceplural · present