naříkatCzech conjugation
“to moan, to groan”/[ˈnar̝iːkat]/
present
| 1st person singular | naříkám |
|---|---|
| 2nd person singular | naříkáš |
| 3rd person singular | naříká |
| 1st person plural | naříkáme |
| 2nd person plural | naříkáte |
| 3rd person plural | naříkají |
imperative
| 2nd person singular | naříkej |
|---|---|
| 1st person plural | naříkejme |
| 2nd person plural | naříkejte |
Other forms
- naříkatinfinitive
- naříkatiinfinitive
- naříkánínoun-from-verb
- naříkajemasculine · present · singular
- naříkajícfeminine · neuter · present · singular
- naříkajíceplural · present