musetCzech conjugation
“must, to have to”/[ˈmusɛt]/
present
| 1st person singular | musím |
|---|---|
| 2nd person singular | musíš |
| 3rd person singular | musí |
| 1st person plural | musíme |
| 2nd person plural | musíte |
| 3rd person plural | musejí, musí |
Other forms
- musetinfinitive
- musetiinfinitive
- musejemasculine · present · singular
- musejícfeminine · neuter · present · singular
- musejíceplural · present
- musitalternative