mučitCzech conjugation
“to torture”/[ˈmut͡ʃɪt]/
present
| 1st person singular | mučím |
|---|---|
| 2nd person singular | mučíš |
| 3rd person singular | mučí |
| 1st person plural | mučíme |
| 2nd person plural | mučíte |
| 3rd person plural | mučí |
imperative
| 2nd person singular | muč |
|---|---|
| 1st person plural | mučme |
| 2nd person plural | mučte |
Other forms
- mučitinfinitive
- mučitiinfinitive
- mučenínoun-from-verb
- mučemasculine · present · singular
- mučícfeminine · neuter · present · singular
- mučíceplural · present