maroditCzech conjugation
“to be ill”/[ˈmaroɟɪt]/
present
| 1st person singular | marodím |
|---|---|
| 2nd person singular | marodíš |
| 3rd person singular | marodí |
| 1st person plural | marodíme |
| 2nd person plural | marodíte |
| 3rd person plural | marodí |
imperative
| 2nd person singular | maroď |
|---|---|
| 1st person plural | maroďme |
| 2nd person plural | maroďte |
Other forms
- maroditinfinitive
- maroditiinfinitive
- marozenínoun-from-verb
- maroděmasculine · present · singular
- marodícfeminine · neuter · present · singular
- marodíceplural · present