marodit
/[ˈmaroɟɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.colloquialto be ill
Synonyms & related words
Etymology
From marod + -it.
Forms
- maroditinfinitive
- maroditiinfinitive
- marozenínoun-from-verb
- marodímfirst-person • indicative • singular
- marodímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- maroďmefirst-person • imperative • plural
- marodíšindicative • second-person • singular
- marodíteindicative • plural • second-person
- maroďimperative • second-person • singular
- maroďteimperative • plural • second-person
- marodíindicative • singular • third-person
- marodíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- maroděmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- marodícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- marodíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:marodit, maroditi
| I | marodím |
| we | marodíme |
| you (sg) | marodíš |
| you (pl) | marodíte |
| he/she/it | marodí |
| they | marodí |
I
marodím
we
marodíme
you (sg)
marodíš
you (pl)
marodíte
he/she/it
marodí
they
marodí