klamatCzech conjugation
“to deceive, to fool”/[ˈklamat]/
present
| 1st person singular | klamu |
|---|---|
| 2nd person singular | klameš |
| 3rd person singular | klame |
| 1st person plural | klameme |
| 2nd person plural | klamete |
| 3rd person plural | klamou |
imperative
| 2nd person singular | klam, klamej |
|---|---|
| 1st person plural | klamme, klamejme |
| 2nd person plural | klamte, klamejte |
Other forms
- oklamatperfective
- zklamatperfective
- klamatinfinitive
- klamatiinfinitive
- klamajemasculine · present · singular
- klamajícfeminine · neuter · present · singular
- klamajíceplural · present