hraničitCzech conjugation
“to border, to border on”/[ˈɦraɲɪt͡ʃɪt]/
present
| 1st person singular | hraničím |
|---|---|
| 2nd person singular | hraničíš |
| 3rd person singular | hraničí |
| 1st person plural | hraničíme |
| 2nd person plural | hraničíte |
| 3rd person plural | hraničí |
imperative
| 2nd person singular | hranič |
|---|---|
| 1st person plural | hraničme |
| 2nd person plural | hraničte |
Other forms
- hraničitinfinitive
- hraničitiinfinitive
- hraničenínoun-from-verb
- hraničemasculine · present · singular
- hraničícfeminine · neuter · present · singular
- hraničíceplural · present