ztišit
/[ˈscɪʃɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to silence (to make something silent)
Synonyms & related words
Etymology
From z- + tišit.
Forms
- ztišitinfinitive
- ztišitiinfinitive
- ztišenínoun-from-verb
- ztišímfirst-person • indicative • singular
- ztišímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- ztišmefirst-person • imperative • plural
- ztišíšindicative • second-person • singular
- ztišíteindicative • plural • second-person
- ztišimperative • second-person • singular
- ztišteimperative • plural • second-person
- ztišíindicative • singular • third-person
- ztišíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- ztišivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- ztišivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- ztišivšepast • plural
- The verb ztišit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:ztišit, ztišiti
| I | ztiším |
| we | ztišíme |
| you (sg) | ztišíš |
| you (pl) | ztišíte |
| he/she/it | ztiší |
| they | ztiší |
I
ztiším
we
ztišíme
you (sg)
ztišíš
you (pl)
ztišíte
he/she/it
ztiší
they
ztiší