zdomácnět
/[ˈzdomaːt͡sɲɛt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to become naturalized
- 2.to take root
- 3.to become domesticated
Forms
- domácnětimperfective
- zdomácnětinfinitive
- zdomácnětiinfinitive
- -noun-from-verb
- zdomácnímfirst-person • indicative • singular
- zdomácnímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zdomácnimefirst-person • imperative • plural
- zdomácníšindicative • second-person • singular
- zdomácníteindicative • plural • second-person
- zdomácniimperative • second-person • singular
- zdomácniteimperative • plural • second-person
- zdomácníindicative • singular • third-person
- zdomácníindicative • plural • third-person
- zdomácnějíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- zdomácněmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- zdomácnícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- zdomácníceplural • present
- -past • plural
- The verb zdomácnět does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:zdomácnět, zdomácněti
| I | zdomácním |
| we | zdomácníme |
| you (sg) | zdomácníš |
| you (pl) | zdomácníte |
| he/she/it | zdomácní |
| they | zdomácní, zdomácnějí |
I
zdomácním
we
zdomácníme
you (sg)
zdomácníš
you (pl)
zdomácníte
he/she/it
zdomácní
they
zdomácní, zdomácnějí
Full conjugation of zdomácnět →