domácnět
/[ˈdomaːt͡sɲɛt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to become naturalized
- 2.to become domesticated
Forms
- zdomácnětperfective
- domácnětinfinitive
- domácnětiinfinitive
- -noun-from-verb
- domácnímfirst-person • indicative • singular
- domácnímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- domácnimefirst-person • imperative • plural
- domácníšindicative • second-person • singular
- domácníteindicative • plural • second-person
- domácniimperative • second-person • singular
- domácniteimperative • plural • second-person
- domácníindicative • singular • third-person
- domácníindicative • plural • third-person
- domácnějíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- domácněmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- domácnícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- domácníceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:domácnět, domácněti
| I | domácním |
| we | domácníme |
| you (sg) | domácníš |
| you (pl) | domácníte |
| he/she/it | domácní |
| they | domácní, domácnějí |
I
domácním
we
domácníme
you (sg)
domácníš
you (pl)
domácníte
he/she/it
domácní
they
domácní, domácnějí
Full conjugation of domácnět →