zdědit
/[ˈzɟɛɟɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to inherit
Synonyms & related words
Etymology
From z- + dědit.
Forms
- děditimperfective
- zděditinfinitive
- zděditiinfinitive
- zděděnínoun-from-verb
- zdědímfirst-person • indicative • singular
- zdědímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zděďmefirst-person • imperative • plural
- zdědíšindicative • second-person • singular
- zdědíteindicative • plural • second-person
- zděďimperative • second-person • singular
- zděďteimperative • plural • second-person
- zdědíindicative • singular • third-person
- zdědíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zdědivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zdědivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zdědivšepast • plural
- The verb zdědit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:zdědit, zděditi
| I | zdědím |
| we | zdědíme |
| you (sg) | zdědíš |
| you (pl) | zdědíte |
| he/she/it | zdědí |
| they | zdědí |
I
zdědím
we
zdědíme
you (sg)
zdědíš
you (pl)
zdědíte
he/she/it
zdědí
they
zdědí