Skip to main content

zabraňovat

/[ˈzabraɲovat]/
Czechverb

Definitions

  1. 1.
    to prevent

No etymology recorded for this word.

Forms

  • zabránitperfective
  • zabraňovatinfinitive
  • zabraňovatiinfinitive
  • zabraňovánínoun-from-verb
  • zabraňujifirst-person • indicative • singular
  • zabraňujucolloquial • first-person • indicative • singular
  • zabraňujemefirst-person • indicative • plural
  • -first-person • imperative • singular
  • zabraňujmefirst-person • imperative • plural
  • zabraňuješindicative • second-person • singular
  • zabraňujeteindicative • plural • second-person
  • zabraňujimperative • second-person • singular
  • zabraňujteimperative • plural • second-person
  • zabraňujeindicative • singular • third-person
  • zabraňujíindicative • plural • third-person
  • zabraňujoucolloquial • indicative • plural • third-person
  • -imperative • singular • third-person
  • -imperative • plural • third-person
  • zabraňujemasculine • present • singular
  • -masculine • past • singular
  • zabraňujícfeminine • neuter • present • singular
  • -feminine • neuter • past • singular
  • zabraňujíceplural • present
  • -past • plural

Conjugation

Infinitive:zabraňovat, zabraňovati
I
zabraňuji, zabraňuju
we
zabraňujeme
you (sg)
zabraňuješ
you (pl)
zabraňujete
he/she/it
zabraňuje
they
zabraňují, zabraňujou

Full conjugation of zabraňovat

Nearby Czech words

Browse the Czech dictionary →