zabloudit
/[ˈzablou̯ɟɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to get lost, to lose one's way
Forms
- blouditimperfective
- zablouditinfinitive
- zablouditiinfinitive
- zablouzenínoun-from-verb
- zabloudímfirst-person • indicative • singular
- zabloudímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zabluďmefirst-person • imperative • plural
- zablouděmefirst-person • imperative • plural
- zabloudíšindicative • second-person • singular
- zabloudíteindicative • plural • second-person
- zabluďimperative • second-person • singular
- zabloudiimperative • second-person • singular
- zabluďteimperative • plural • second-person
- zablouděteimperative • plural • second-person
- zabloudíindicative • singular • third-person
- zabloudíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zabloudivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zabloudivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zabloudivšepast • plural
- The verb zabloudit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:zabloudit, zablouditi
| I | zabloudím |
| we | zabloudíme |
| you (sg) | zabloudíš |
| you (pl) | zabloudíte |
| he/she/it | zabloudí |
| they | zabloudí |
I
zabloudím
we
zabloudíme
you (sg)
zabloudíš
you (pl)
zabloudíte
he/she/it
zabloudí
they
zabloudí
Full conjugation of zabloudit →