Skip to main content
Slavonaut

vytáčet — vzbudit

vyvlastnit

[ˈvɪvlastɲɪt]verbCzech

Meanings

verb
  1. 1
    to expropriate (to take property for public use)

Conjugation

Infinitivevyvlastnit, vyvlastniti

Present Indicative

Ivyvlastním
wevyvlastníme
you (sg)vyvlastníš
you (pl)vyvlastníte
he/she/itvyvlastní
theyvyvlastní

Present Imperative

I-
wevyvlastněme
you (sg)vyvlastni
you (pl)vyvlastněte
he/she/it-
they-

Full conjugation of vyvlastnit →

Forms

vyvlastnit
infinitive
vyvlastniti
infinitive
vyvlastnění
noun-from-verb
vyvlastním
first-person, indicative, singular
vyvlastníme
first-person, indicative, plural
-
first-person, imperative, singular
vyvlastněme
first-person, imperative, plural
vyvlastníš
indicative, second-person, singular
vyvlastníte
indicative, plural, second-person
vyvlastni
imperative, second-person, singular
vyvlastněte
imperative, plural, second-person
vyvlastní
indicative, singular, third-person
vyvlastní
indicative, plural, third-person
-
imperative, singular, third-person
-
imperative, plural, third-person
-
masculine, present, singular
vyvlastniv
masculine, past, singular
-
feminine, neuter, present, singular
vyvlastnivši
feminine, neuter, past, singular
-
plural, present
vyvlastnivše
past, plural
The verb vyvlastnit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

Origin

From vy- + vlastnit.