vlastnit
[ˈvlastɲɪt]verbCzech
Meanings
- 1to own, to possess
Conjugation
Infinitivevlastnit, vlastniti
Present Indicative
| I | vlastním |
|---|---|
| we | vlastníme |
| you (sg) | vlastníš |
| you (pl) | vlastníte |
| he/she/it | vlastní |
| they | vlastní |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | vlastněme |
| you (sg) | vlastni |
| you (pl) | vlastněte |
| he/she/it | - |
| they | - |
Full conjugation of vlastnit →
Forms
- vlastnit
- infinitive
- vlastniti
- infinitive
- vlastnění
- noun-from-verb
- vlastním
- first-person, indicative, singular
- vlastníme
- first-person, indicative, plural
- -
- first-person, imperative, singular
- vlastněme
- first-person, imperative, plural
- vlastníš
- indicative, second-person, singular
- vlastníte
- indicative, plural, second-person
- vlastni
- imperative, second-person, singular
- vlastněte
- imperative, plural, second-person
- vlastní
- indicative, singular, third-person
- vlastní
- indicative, plural, third-person
- -
- imperative, singular, third-person
- -
- imperative, plural, third-person
- vlastně
- masculine, present, singular
- -
- masculine, past, singular
- vlastníc
- feminine, neuter, present, singular
- -
- feminine, neuter, past, singular
- vlastníce
- plural, present
- -
- past, plural
Origin
From vlastní + -it.