usvědčení
/[ˈusvjɛt͡ʃɛɲiː]/
Czechnoun
Definitions
- 1.verbal noun of usvědčit
- 2.conviction (judgement of guilt)
Etymology
From usvědčit + -ení.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | usvědčení | usvědčení |
| Genitive | usvědčení | usvědčení |
| Dative | usvědčení | usvědčením |
| Accusative | usvědčení | usvědčení |
| Vocative | usvědčení | usvědčení |
| Locative | usvědčení | usvědčeních |
| Instrumental | usvědčením | usvědčeními |
Nominative
Singular
usvědčení
Plural
usvědčení
Genitive
Singular
usvědčení
Plural
usvědčení
Dative
Singular
usvědčení
Plural
usvědčením
Accusative
Singular
usvědčení
Plural
usvědčení
Vocative
Singular
usvědčení
Plural
usvědčení
Locative
Singular
usvědčení
Plural
usvědčeních
Instrumental
Singular
usvědčením
Plural
usvědčeními