unavovat
/[ˈunavovat]/
Czechverb
Grammatical form
unavovat is the imperfective form of unavit — “to tire, exhaust”.
Definitions of unavit verb · [ˈunavɪt]
Full entry for unavit →- 1.to tire, exhaust
- 2.to get tired of
Etymology of unavit
Inherited from Old Czech unaviti. By surface analysis, u- + navit.
Forms
- unavovatinfinitive
- unavovatiinfinitive
- unavovánínoun-from-verb
- unavujifirst-person • indicative • singular
- unavujucolloquial • first-person • indicative • singular
- unavujemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- unavujmefirst-person • imperative • plural
- unavuješindicative • second-person • singular
- unavujeteindicative • plural • second-person
- unavujimperative • second-person • singular
- unavujteimperative • plural • second-person
- unavujeindicative • singular • third-person
- unavujíindicative • plural • third-person
- unavujoucolloquial • indicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- unavujemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- unavujícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- unavujíceplural • present
- -past • plural
Paradigm of unavit, with unavovat highlighted:
Conjugation
Infinitive:unavit, unaviti
| I | unavím |
| we | unavíme |
| you (sg) | unavíš |
| you (pl) | unavíte |
| he/she/it | unaví |
| they | unaví |
I
unavím
we
unavíme
you (sg)
unavíš
you (pl)
unavíte
he/she/it
unaví
they
unaví