unavit
/[ˈunavɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to tire, exhaust
- 2.to get tired of
Už jsem se unavila tím životem doteď.
I'm tired of living the way I have until now.
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech unaviti. By surface analysis, u- + navit.
Forms
- unavovatimperfective
- unavitinfinitive
- unavitiinfinitive
- unavenínoun-from-verb
- unavímfirst-person • indicative • singular
- unavímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- unavmefirst-person • imperative • plural
- unavíšindicative • second-person • singular
- unavíteindicative • plural • second-person
- unavimperative • second-person • singular
- unavteimperative • plural • second-person
- unavíindicative • singular • third-person
- unavíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- unavivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- unavivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- unavivšepast • plural
- The verb unavit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:unavit, unaviti
| I | unavím |
| we | unavíme |
| you (sg) | unavíš |
| you (pl) | unavíte |
| he/she/it | unaví |
| they | unaví |
I
unavím
we
unavíme
you (sg)
unavíš
you (pl)
unavíte
he/she/it
unaví
they
unaví