Skip to main content

umět

/[ˈumɲɛt]/
Czechverb

Definitions

  1. 1.
    can (to be able)
  2. 2.
    to speak, to understand (object: language)
    • Umíte anglicky?

      Do you speak English?

Synonyms & related words

Antonyms
  • neumět

Etymology

Inherited from Old Czech uměti, from Proto-Slavic *uměti.

Forms

  • umětinfinitive
  • umětiinfinitive
  • uměnínoun-from-verb
  • umímfirst-person • indicative • singular
  • umímefirst-person • indicative • plural
  • -first-person • imperative • singular
  • umějmefirst-person • imperative • plural
  • umíšindicative • second-person • singular
  • umíteindicative • plural • second-person
  • umějimperative • second-person • singular
  • umějteimperative • plural • second-person
  • umíindicative • singular • third-person
  • umějíindicative • plural • third-person
  • umíindicative • plural • third-person
  • -imperative • singular • third-person
  • -imperative • plural • third-person
  • umějemasculine • present • singular
  • -masculine • past • singular
  • umějícfeminine • neuter • present • singular
  • -feminine • neuter • past • singular
  • umějíceplural • present
  • -past • plural

Conjugation

Infinitive:umět, uměti
I
umím
we
umíme
you (sg)
umíš
you (pl)
umíte
he/she/it
umí
they
umějí, umí

Full conjugation of umět

Nearby Czech words

Browse the Czech dictionary →