trojice
/[ˈtrojɪt͡sɛ]/
Czechnoun
Definitions
- 1.trinity
- 2.triple (three-tuple)
- 3.three of a kind
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech trojicě, from Proto-Slavic *trojica.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | trojice | trojice |
| Genitive | trojice | trojic |
| Dative | trojici | trojicím |
| Accusative | trojici | trojice |
| Vocative | trojice | trojice |
| Locative | trojici | trojicích |
| Instrumental | trojicí | trojicemi |
Nominative
Singular
trojice
Plural
trojice
Genitive
Singular
trojice
Plural
trojic
Dative
Singular
trojici
Plural
trojicím
Accusative
Singular
trojici
Plural
trojice
Vocative
Singular
trojice
Plural
trojice
Locative
Singular
trojici
Plural
trojicích
Instrumental
Singular
trojicí
Plural
trojicemi