tlumočit
/[ˈtlumot͡ʃɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to interpret
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech tlumačiti, from Proto-Slavic *tъlmačiti.
Forms
- tlumočitinfinitive
- tlumočitiinfinitive
- tlumočenínoun-from-verb
- tlumočímfirst-person • indicative • singular
- tlumočímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- tlumočmefirst-person • imperative • plural
- tlumočíšindicative • second-person • singular
- tlumočíteindicative • plural • second-person
- tlumočimperative • second-person • singular
- tlumočteimperative • plural • second-person
- tlumočíindicative • singular • third-person
- tlumočíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- tlumočemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- tlumočícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- tlumočíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:tlumočit, tlumočiti
| I | tlumočím |
| we | tlumočíme |
| you (sg) | tlumočíš |
| you (pl) | tlumočíte |
| he/she/it | tlumočí |
| they | tlumočí |
I
tlumočím
we
tlumočíme
you (sg)
tlumočíš
you (pl)
tlumočíte
he/she/it
tlumočí
they
tlumočí
Full conjugation of tlumočit →