strkat
/[ˈstr̩kat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to push, shove, jostle
Etymology
Inherited from Old Czech strkati. From s- + trkat. Possibly related to stříkat.
Forms
- strčitperfective
- strkatinfinitive
- strkatiinfinitive
- strkánínoun-from-verb
- strkámfirst-person • indicative • singular
- strkámefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- strkejmefirst-person • imperative • plural
- strkášindicative • second-person • singular
- strkáteindicative • plural • second-person
- strkejimperative • second-person • singular
- strkejteimperative • plural • second-person
- strkáindicative • singular • third-person
- strkajíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- strkajemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- strkajícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- strkajíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:strkat, strkati
| I | strkám |
| we | strkáme |
| you (sg) | strkáš |
| you (pl) | strkáte |
| he/she/it | strká |
| they | strkají |
I
strkám
we
strkáme
you (sg)
strkáš
you (pl)
strkáte
he/she/it
strká
they
strkají