staročeština
[ˈstarot͡ʃɛʃcɪna]nounCzech
Meanings
- 1Old Czech (the historical form of the Czech language of the 12th–15th centuries)
Coordinate term: pračeština
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | staročeština | — |
| Genitive | staročeštiny | — |
| Dative | staročeštině | — |
| Accusative | staročeštinu | — |
| Vocative | staročeštino | — |
| Locative | staročeštině | — |
| Instrumental | staročeštinou | — |
Origin
From staro- (“old-”) + čeština (“Czech”).