sestoupit
/[ˈsɛstou̯pɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to descend
Synonyms & related words
Etymology
From se- + stoupit.
Forms
- sestupovatimperfective
- sestoupitinfinitive
- sestoupitiinfinitive
- sestoupenínoun-from-verb
- sestoupímfirst-person • indicative • singular
- sestoupímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- sestupmefirst-person • imperative • plural
- sestoupíšindicative • second-person • singular
- sestoupíteindicative • plural • second-person
- sestupimperative • second-person • singular
- sestupteimperative • plural • second-person
- sestoupíindicative • singular • third-person
- sestoupíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- sestoupivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- sestoupivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- sestoupivšepast • plural
- The verb sestoupit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:sestoupit, sestoupiti
| I | sestoupím |
| we | sestoupíme |
| you (sg) | sestoupíš |
| you (pl) | sestoupíte |
| he/she/it | sestoupí |
| they | sestoupí |
I
sestoupím
we
sestoupíme
you (sg)
sestoupíš
you (pl)
sestoupíte
he/she/it
sestoupí
they
sestoupí
Full conjugation of sestoupit →