sadit
/[ˈsaɟɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.datedto place, to plant
Selka rozpek nožem nařízla ještě dřív, než ho sadila na samý kraj pece.
Neseš květ, jak lípa, kterou sadil děd.
Pacholka od vozu do věže sadili.
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech saditi, from Proto-Slavic *saditi, causative of Proto-Slavic *sěsti (sedět).
Forms
- saditinfinitive
- saditiinfinitive
- sazenínoun-from-verb
- sadímfirst-person • indicative • singular
- sadímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- saďmefirst-person • imperative • plural
- sadíšindicative • second-person • singular
- sadíteindicative • plural • second-person
- saďimperative • second-person • singular
- saďteimperative • plural • second-person
- sadíindicative • singular • third-person
- sadíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- sadivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- sadivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- sadivšepast • plural
- The verb sadit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:sadit, saditi
| I | sadím |
| we | sadíme |
| you (sg) | sadíš |
| you (pl) | sadíte |
| he/she/it | sadí |
| they | sadí |
I
sadím
we
sadíme
you (sg)
sadíš
you (pl)
sadíte
he/she/it
sadí
they
sadí