prosadit
/[ˈprosaɟɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to enforce
- 2.to do
Forms
- prosazovatimperfective
- prosaditinfinitive
- prosaditiinfinitive
- prosazenínoun-from-verb
- prosadímfirst-person • indicative • singular
- prosadímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- prosaďmefirst-person • imperative • plural
- prosadíšindicative • second-person • singular
- prosadíteindicative • plural • second-person
- prosaďimperative • second-person • singular
- prosaďteimperative • plural • second-person
- prosadíindicative • singular • third-person
- prosadíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- prosadivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- prosadivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- prosadivšepast • plural
- The verb prosadit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:prosadit, prosaditi
| I | prosadím |
| we | prosadíme |
| you (sg) | prosadíš |
| you (pl) | prosadíte |
| he/she/it | prosadí |
| they | prosadí |
I
prosadím
we
prosadíme
you (sg)
prosadíš
you (pl)
prosadíte
he/she/it
prosadí
they
prosadí
Full conjugation of prosadit →