rozškubat
/[ˈrosʃkubat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to rip, to tear
Etymology
From roz- + škubat.
Forms
- rozškubatinfinitive
- rozškubatiinfinitive
- rozškubánínoun-from-verb
- rozškubámfirst-person • indicative • singular
- rozškubámefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- rozškubejmefirst-person • imperative • plural
- rozškubášindicative • second-person • singular
- rozškubáteindicative • plural • second-person
- rozškubejimperative • second-person • singular
- rozškubejteimperative • plural • second-person
- rozškubáindicative • singular • third-person
- rozškubajíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- rozškubavmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- rozškubavšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- rozškubavšepast • plural
- The verb rozškubat does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:rozškubat, rozškubati
| I | rozškubám |
| we | rozškubáme |
| you (sg) | rozškubáš |
| you (pl) | rozškubáte |
| he/she/it | rozškubá |
| they | rozškubají |
I
rozškubám
we
rozškubáme
you (sg)
rozškubáš
you (pl)
rozškubáte
he/she/it
rozškubá
they
rozškubají
Full conjugation of rozškubat →