prokouřit
/[ˈprokou̯r̝ɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.spend time smoking
Prokouřila celý den.
She spent the day smoking.
Etymology
From pro- + kouřit.
Forms
- prokouřitinfinitive
- prokouřitiinfinitive
- prokouřenínoun-from-verb
- prokouřímfirst-person • indicative • singular
- prokouřímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- prokouřemefirst-person • imperative • plural
- prokouříšindicative • second-person • singular
- prokouříteindicative • plural • second-person
- prokouřiimperative • second-person • singular
- prokouřeteimperative • plural • second-person
- prokouříindicative • singular • third-person
- prokouříindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- prokouřivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- prokouřivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- prokouřivšepast • plural
- The verb prokouřit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:prokouřit, prokouřiti
| I | prokouřím |
| we | prokouříme |
| you (sg) | prokouříš |
| you (pl) | prokouříte |
| he/she/it | prokouří |
| they | prokouří |
I
prokouřím
we
prokouříme
you (sg)
prokouříš
you (pl)
prokouříte
he/she/it
prokouří
they
prokouří
Full conjugation of prokouřit →