označovat
/[ˈoznat͡ʃovat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to mark, to label, to tag (to put an identifying mark on)
- 2.to mark, to denote, to indicate (to give an indication of)
- 3.to brand, to label (to categorize somebody as something)
- 4.to denote (to convey as meaning)
Forms
- označitperfective
- označovatinfinitive
- označovatiinfinitive
- označovánínoun-from-verb
- označujifirst-person • indicative • singular
- označujucolloquial • first-person • indicative • singular
- označujemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- označujmefirst-person • imperative • plural
- označuješindicative • second-person • singular
- označujeteindicative • plural • second-person
- označujimperative • second-person • singular
- označujteimperative • plural • second-person
- označujeindicative • singular • third-person
- označujíindicative • plural • third-person
- označujoucolloquial • indicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- označujemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- označujícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- označujíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:označovat, označovati
| I | označuji, označuju |
| we | označujeme |
| you (sg) | označuješ |
| you (pl) | označujete |
| he/she/it | označuje |
| they | označují, označujou |
I
označuji, označuju
we
označujeme
you (sg)
označuješ
you (pl)
označujete
he/she/it
označuje
they
označují, označujou
Full conjugation of označovat →