Skip to main content
Slavonaut

osadit — oškubat

osamocený

[ˈosamot͡sɛniː]adjCzech

Meanings

adj
  1. 1
    isolated
  2. 2
    alone
  3. 3
    lonely

Declension

CaseSingularPlural
Nominativeosamocený, osamocená, osamocenéosamocení, osamocená
Genitiveosamoceného, osamocenéosamocených
Dativeosamocenému, osamocenéosamoceným
Accusativeosamoceného, osamocený, osamocenou, osamocenéosamocené, osamocená
Locativeosamoceném, osamocenéosamocených
Instrumentalosamoceným, osamocenouosamocenými

Forms

osamocenější
comparative
nejosamocenější
superlative
osamoceně
adverb
osamocen
masculine, short-form, singular
osamocena
feminine, short-form, singular
osamoceno
neuter, short-form, singular
osamocené
feminine, nominative
osamocené
inanimate, nominative
osamoceni
animate, masculine, plural, short-form
osamoceny
feminine, short-form
osamoceny
inanimate, short-form
osamocena
neuter, plural, short-form

Origin

From osamocen + ý, from the verb osamotit.