okenice
/[ˈokɛɲɪt͡sɛ]/
Czechnoun
Definitions
- 1.shutter (a device like a door opaquely closing a window opening)
Jedná se o klasickou úpravu okenice na téměř čtvercovém rozměru jednoduchého okna s deštěnou špaletou i nadpražím.
This is a classic adjustment of the shutter on the almost square dimension of a simple window with a rain-stained sash and lintel.
- 2.dialectalice hole (an opening in the ice for fish)
Etymology
From okno + -ice.
Forms
- okeničkadiminutive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | okenice | okenice |
| Genitive | okenice | okenic |
| Dative | okenici | okenicím |
| Accusative | okenici | okenice |
| Vocative | okenice | okenice |
| Locative | okenici | okenicích |
| Instrumental | okenicí | okenicemi |
Nominative
Singular
okenice
Plural
okenice
Genitive
Singular
okenice
Plural
okenic
Dative
Singular
okenici
Plural
okenicím
Accusative
Singular
okenici
Plural
okenice
Vocative
Singular
okenice
Plural
okenice
Locative
Singular
okenici
Plural
okenicích
Instrumental
Singular
okenicí
Plural
okenicemi