odpor
[ˈotpor]nounCzech
Meanings
- 1aversion
- 2resistance
vyvolat odpor
to stir up resistance
- 3resistor (electronic component)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | odpor | odpory |
| Genitive | odporu | odporů |
| Dative | odporu | odporům |
| Accusative | odpor | odpory |
| Vocative | odpore | odpory |
| Locative | odporu | odporech |
| Instrumental | odporem | odpory |
Origin
Inherited from Proto-Slavic *otъporъ. Deverbal from odepřít.