obstarat
/[ˈopstarat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to procure, obtain
Etymology
From ob- + starat.
Forms
- obstaratinfinitive
- obstaratiinfinitive
- -noun-from-verb
- obstarámfirst-person • indicative • singular
- obstarámefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- obstarejmefirst-person • imperative • plural
- obstarášindicative • second-person • singular
- obstaráteindicative • plural • second-person
- obstarejimperative • second-person • singular
- obstarejteimperative • plural • second-person
- obstaráindicative • singular • third-person
- obstarajíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- obstaravmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- obstaravšifeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- obstaravšieplural • present
- -past • plural
- The verb obstarat does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:obstarat, obstarati
| I | obstarám |
| we | obstaráme |
| you (sg) | obstaráš |
| you (pl) | obstaráte |
| he/she/it | obstará |
| they | obstarají |
I
obstarám
we
obstaráme
you (sg)
obstaráš
you (pl)
obstaráte
he/she/it
obstará
they
obstarají
Full conjugation of obstarat →