obtěžovat
/[ˈopcɛʒovat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to annoy
- 2.to harass
Synonyms & related words
Word family
Etymology
From ob- + těžký + -ovat.
Forms
- obtěžovatinfinitive
- obtěžovatiinfinitive
- -noun-from-verb
- obtěžujifirst-person • indicative • singular
- obtěžujucolloquial • first-person • indicative • singular
- obtěžujemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- obtěžujmefirst-person • imperative • plural
- obtěžuješindicative • second-person • singular
- obtěžujeteindicative • plural • second-person
- obtěžujimperative • second-person • singular
- obtěžujteimperative • plural • second-person
- obtěžujeindicative • singular • third-person
- obtěžujíindicative • plural • third-person
- obtěžujoucolloquial • indicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- obtěžujemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- obtěžujícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- obtěžujíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:obtěžovat, obtěžovati
| I | obtěžuji, obtěžuju |
| we | obtěžujeme |
| you (sg) | obtěžuješ |
| you (pl) | obtěžujete |
| he/she/it | obtěžuje |
| they | obtěžují, obtěžujou |
I
obtěžuji, obtěžuju
we
obtěžujeme
you (sg)
obtěžuješ
you (pl)
obtěžujete
he/she/it
obtěžuje
they
obtěžují, obtěžujou
Full conjugation of obtěžovat →