oběsit
/[ˈobjɛsɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to hang (to execute)
- 2.to hang (oneself)
Synonyms & related words
Word family
- oběšenec
- oběšení
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *oběsiti (< *ob(ъ)-věsiti).
Forms
- oběsitinfinitive
- oběsitiinfinitive
- oběšenínoun-from-verb
- oběsímfirst-person • indicative • singular
- oběsímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- oběsmefirst-person • imperative • plural
- oběsíšindicative • second-person • singular
- oběsíteindicative • plural • second-person
- oběsimperative • second-person • singular
- oběsteimperative • plural • second-person
- oběsíindicative • singular • third-person
- oběsíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- oběsivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- oběsivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- oběsivšepast • plural
- The verb oběsit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:oběsit, oběsiti
| I | oběsím |
| we | oběsíme |
| you (sg) | oběsíš |
| you (pl) | oběsíte |
| he/she/it | oběsí |
| they | oběsí |
I
oběsím
we
oběsíme
you (sg)
oběsíš
you (pl)
oběsíte
he/she/it
oběsí
they
oběsí