nakazit
/[ˈnakazɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to infect
Synonyms & related words
Etymology
From na- + kazit.
Forms
- nakazitinfinitive
- nakazitiinfinitive
- -noun-from-verb
- nakazímfirst-person • indicative • singular
- nakazímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- nakazmefirst-person • imperative • plural
- nakazíšindicative • second-person • singular
- nakazíteindicative • plural • second-person
- nakazimperative • second-person • singular
- nakazteimperative • plural • second-person
- nakazíindicative • singular • third-person
- nakazíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- nakazivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- nakazivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- nakazivšepast • plural
- The verb nakazit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:nakazit, nakaziti
| I | nakazím |
| we | nakazíme |
| you (sg) | nakazíš |
| you (pl) | nakazíte |
| he/she/it | nakazí |
| they | nakazí |
I
nakazím
we
nakazíme
you (sg)
nakazíš
you (pl)
nakazíte
he/she/it
nakazí
they
nakazí