nakladač
/[ˈnakladat͡ʃ]/
Czechnoun
Definitions
- 1.loader (person)
- 2.loader, front-end loader, front loader, endloader, payloader, bucket loader, wheel loader (construction machine)
Etymology
From nakládat + -ač.
Forms
- nakladačkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | nakladač | nakladači, nakladače |
| Genitive | nakladače | nakladačů |
| Dative | nakladačovi, nakladači | nakladačům |
| Accusative | nakladače, nakladač | nakladače |
| Vocative | nakladači | nakladači, nakladače |
| Locative | nakladačovi, nakladači | nakladačích |
| Instrumental | nakladačem | nakladači |
Nominative
Singular
nakladač
Plural
nakladači, nakladače
Genitive
Singular
nakladače
Plural
nakladačů
Dative
Singular
nakladačovi, nakladači
Plural
nakladačům
Accusative
Singular
nakladače, nakladač
Plural
nakladače
Vocative
Singular
nakladači
Plural
nakladači, nakladače
Locative
Singular
nakladačovi, nakladači
Plural
nakladačích
Instrumental
Singular
nakladačem
Plural
nakladači