nářek
/[ˈnaːr̝ɛk]/
Czechnoun
Definitions
- 1.moan (a low cry of pain)
Etymology
Deverbal from naříkat.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | nářek | nářky |
| Genitive | nářku | nářků |
| Dative | nářku | nářkům |
| Accusative | nářek | nářky |
| Vocative | nářku | nářky |
| Locative | nářku | nářcích |
| Instrumental | nářkem | nářky |
Nominative
Singular
nářek
Plural
nářky
Genitive
Singular
nářku
Plural
nářků
Dative
Singular
nářku
Plural
nářkům
Accusative
Singular
nářek
Plural
nářky
Vocative
Singular
nářku
Plural
nářky
Locative
Singular
nářku
Plural
nářcích
Instrumental
Singular
nářkem
Plural
nářky