nářečí
/[ˈnaːr̝ɛt͡ʃiː]/
Czechnoun
Definitions
- 1.dialect
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *narěčьje. By surface analysis, na- + řeč + -í.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | nářečí | nářečí |
| Genitive | nářečí | nářečí |
| Dative | nářečí | nářečím |
| Accusative | nářečí | nářečí |
| Vocative | nářečí | nářečí |
| Locative | nářečí | nářečích |
| Instrumental | nářečím | nářečími |
Nominative
Singular
nářečí
Plural
nářečí
Genitive
Singular
nářečí
Plural
nářečí
Dative
Singular
nářečí
Plural
nářečím
Accusative
Singular
nářečí
Plural
nářečí
Vocative
Singular
nářečí
Plural
nářečí
Locative
Singular
nářečí
Plural
nářečích
Instrumental
Singular
nářečím
Plural
nářečími