náčelník
/[ˈnaːt͡ʃɛlɲiːk]/
Czechnoun
Definitions
- 1.chief (leader of a tribe)
náčelník Apačů
- 2.chief (head of an organization)
náčelník Generálního štábu
Chief of Staff
Synonyms & related words
Synonyms
Etymology
From ná- + čelo + -ník. Cognate with Polish naczelnik, Russian начальник (načalʹnik), Serbo-Croatian načelnik, and Ukrainian начальник (načalʹnyk).
Forms
- náčelnicefeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | náčelník | náčelníci, náčelníky |
| Genitive | náčelníka, náčelníku | náčelníků |
| Dative | náčelníkovi, náčelníku | náčelníkům |
| Accusative | náčelníka, náčelník | náčelníky |
| Vocative | náčelníku | náčelníci, náčelníky |
| Locative | náčelníkovi, náčelníku | náčelnících |
| Instrumental | náčelníkem | náčelníky |
Nominative
Singular
náčelník
Plural
náčelníci, náčelníky
Genitive
Singular
náčelníka, náčelníku
Plural
náčelníků
Dative
Singular
náčelníkovi, náčelníku
Plural
náčelníkům
Accusative
Singular
náčelníka, náčelník
Plural
náčelníky
Vocative
Singular
náčelníku
Plural
náčelníci, náčelníky
Locative
Singular
náčelníkovi, náčelníku
Plural
náčelnících
Instrumental
Singular
náčelníkem
Plural
náčelníky