mučitel
/[ˈmut͡ʃɪtɛl]/
Czechnoun
Definitions
- 1.torturer, tormentor
Synonyms & related words
Etymology
From mučit (“to torture”) + -tel. Compare Slovak mučiteľ, Russian мучитель (mučitelʹ) and Ukrainian мучитель (mučytelʹ).
Forms
- mučitelkafeminine
- mučitelskýadjective • relational
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mučitel | mučitelé |
| Genitive | mučitele | mučitelů |
| Dative | mučitelovi, mučiteli | mučitelům |
| Accusative | mučitele | mučitele |
| Vocative | mučiteli | mučitelé |
| Locative | mučitelovi, mučiteli | mučitelích |
| Instrumental | mučitelem | mučiteli |
Nominative
Singular
mučitel
Plural
mučitelé
Genitive
Singular
mučitele
Plural
mučitelů
Dative
Singular
mučitelovi, mučiteli
Plural
mučitelům
Accusative
Singular
mučitele
Plural
mučitele
Vocative
Singular
mučiteli
Plural
mučitelé
Locative
Singular
mučitelovi, mučiteli
Plural
mučitelích
Instrumental
Singular
mučitelem
Plural
mučiteli