mluvnice
/[ˈmluvɲɪt͡sɛ]/
Czechnoun
Definitions
- 1.grammar (of human speech)
- 2.grammar book
Synonyms & related words
Etymology
Per Dušan Šlosar, calque of Polish mównica. First attested in the 18th century. By surface analysis, mluvit (“to speak”) + -nice.
Forms
- mluvnickýadjective • relational
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mluvnice | mluvnice |
| Genitive | mluvnice | mluvnic |
| Dative | mluvnici | mluvnicím |
| Accusative | mluvnici | mluvnice |
| Vocative | mluvnice | mluvnice |
| Locative | mluvnici | mluvnicích |
| Instrumental | mluvnicí | mluvnicemi |
Nominative
Singular
mluvnice
Plural
mluvnice
Genitive
Singular
mluvnice
Plural
mluvnic
Dative
Singular
mluvnici
Plural
mluvnicím
Accusative
Singular
mluvnici
Plural
mluvnice
Vocative
Singular
mluvnice
Plural
mluvnice
Locative
Singular
mluvnici
Plural
mluvnicích
Instrumental
Singular
mluvnicí
Plural
mluvnicemi