zmlátit
/[ˈzm̩laːcɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to beat up (to give a severe beating to)
Etymology
From z- + mlátit.
Forms
- zmlátitinfinitive
- zmlátitiinfinitive
- zmlácenínoun-from-verb
- zmlátímfirst-person • indicative • singular
- zmlátímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zmlaťmefirst-person • imperative • plural
- zmlátíšindicative • second-person • singular
- zmlátíteindicative • plural • second-person
- zmlaťimperative • second-person • singular
- zmlaťteimperative • plural • second-person
- zmlátíindicative • singular • third-person
- zmlátíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zmlátivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zmlátivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zmlátivšepast • plural
- The verb zmlátit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:zmlátit, zmlátiti
| I | zmlátím |
| we | zmlátíme |
| you (sg) | zmlátíš |
| you (pl) | zmlátíte |
| he/she/it | zmlátí |
| they | zmlátí |
I
zmlátím
we
zmlátíme
you (sg)
zmlátíš
you (pl)
zmlátíte
he/she/it
zmlátí
they
zmlátí