měknout
/[ˈmɲɛknou̯t]/
Czechverb
Definitions
- 1.to soften
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *męknǫti. Analyzable as měkký + -nout.
Forms
- změknoutperfective
- měknoutinfinitive
- měknoutiinfinitive
- měknutínoun-from-verb
- měknufirst-person • indicative • singular
- měknemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- měkněmefirst-person • imperative • plural
- měknešindicative • second-person • singular
- měkneteindicative • plural • second-person
- měkniimperative • second-person • singular
- měkněteimperative • plural • second-person
- měkneindicative • singular • third-person
- měknouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- měknamasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- měknoucfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- měknouceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:měknout, měknouti
| I | měknu |
| we | měkneme |
| you (sg) | měkneš |
| you (pl) | měknete |
| he/she/it | měkne |
| they | měknou |
I
měknu
we
měkneme
you (sg)
měkneš
you (pl)
měknete
he/she/it
měkne
they
měknou