meditovat
/[ˈmɛdɪtovat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to meditate
- 2.to contemplate
Synonyms & related words
Related words (1)
No etymology recorded for this word.
Forms
- meditovatinfinitive
- meditovatiinfinitive
- meditovánínoun-from-verb
- meditujifirst-person • indicative • singular
- meditujucolloquial • first-person • indicative • singular
- meditujemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- meditujmefirst-person • imperative • plural
- medituješindicative • second-person • singular
- meditujeteindicative • plural • second-person
- meditujimperative • second-person • singular
- meditujteimperative • plural • second-person
- meditujeindicative • singular • third-person
- meditujíindicative • plural • third-person
- meditujoucolloquial • indicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- meditujemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- meditujícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- meditujíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:meditovat, meditovati
| I | medituji, medituju |
| we | meditujeme |
| you (sg) | medituješ |
| you (pl) | meditujete |
| he/she/it | medituje |
| they | meditují, meditujou |
I
medituji, medituju
we
meditujeme
you (sg)
medituješ
you (pl)
meditujete
he/she/it
medituje
they
meditují, meditujou
Full conjugation of meditovat →