mísit
/[ˈmiːsɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to mix
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech miesiti, from Proto-Slavic *měsiti, from Proto-Balto-Slavic *máiśīˀtei.
Forms
- mísitinfinitive
- mísitiinfinitive
- mísenínoun-from-verb
- mísímfirst-person • indicative • singular
- mísímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- mismefirst-person • imperative • plural
- mísíšindicative • second-person • singular
- mísíteindicative • plural • second-person
- misimperative • second-person • singular
- misteimperative • plural • second-person
- mísíindicative • singular • third-person
- mísíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- mísemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- mísícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- mísíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:mísit, mísiti
| I | mísím |
| we | mísíme |
| you (sg) | mísíš |
| you (pl) | mísíte |
| he/she/it | mísí |
| they | mísí |
I
mísím
we
mísíme
you (sg)
mísíš
you (pl)
mísíte
he/she/it
mísí
they
mísí