mířit
/[ˈmiːr̝ɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to aim (to point or direct a missile, or a weapon which propels as missile)
- 2.to be heading (to)
Forms
- namířitperfective
- zamířitperfective
- mířitinfinitive
- mířitiinfinitive
- mířenínoun-from-verb
- mířímfirst-person • indicative • singular
- mířímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- miřmefirst-person • imperative • plural
- míříšindicative • second-person • singular
- míříteindicative • plural • second-person
- miřimperative • second-person • singular
- miřteimperative • plural • second-person
- míříindicative • singular • third-person
- míříindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- mířemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- mířícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- míříceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:mířit, mířiti
| I | mířím |
| we | míříme |
| you (sg) | míříš |
| you (pl) | míříte |
| he/she/it | míří |
| they | míří |
I
mířím
we
míříme
you (sg)
míříš
you (pl)
míříte
he/she/it
míří
they
míří